We consumeren ons kapot: de sociale druk op mensen, en zeker op mensen met lagere inkomens is immens. De armoede verspreidt zich als een olievlek door Vlaanderen. Steeds meer gezinnen uit de lagere middenklasse en in landelijke gemeenten moeten schuldbemiddeling aanvragen. En ook jongeren blijken kwetsbaar. Dat schrijft De Standaard , nadat het Vlaams Centrum Schuldbemiddeling aan de alarmbel trok. Eerder deze week bleek al dat de armoedebarometer in het rood staat. Uit onderzoek blijkt dat het aantal mensen met ernstige schuldproblemen stijgt. In 2007 werden in Vlaanderen niet minder dan 58.000 dossiers geopend. Het gaat meestal om gezinnen, wat betekent dat ruim 140.000 mensen zo diep in de schulden zaten dat ze externe hulp nodig hadden. Opvallend is ook dat de laagste inkomenscategorieën in Vlaanderen niet de grootste groep uitmaken. De meeste aanvragen voor schuldbemiddeling komen van mensen uit de lagere middenklasse, vaak eenoudergezinnen en soms ook tweeverdieners. Erg verontrustend is dat ze het niet alleen moeilijk te hebben om leningen af te betalen, maar ook dat ze steeds vaker de factuur niet kunnen betalen voor basisbehoeftes zoals de huur of energiefacturen. Ook school-, telecom- en ziekenhuiskosten brengen steeds meer Vlamingen in financiële problemen. Voor een deel heeft dat ook te maken met de toename van het aantal kredietkaarten voor huishoudelijk gebruik, zoals het aankopen van voeding in grootwarenhuizen. Voor de laagste inkomensgroepen betekent de stijging van de prijzen van voedsel, energie en huur vandaag een stijgend risico op armoede en schulden. Maar tegelijk promoot onze samenleving een voortdurende overconsumptie, voor alle inkomensgroepen. Niet alleen onze planeet bezwijkt onder die consumptiedruk, ook steeds meer mensen kunnen niet meer mee. We consumeren ons kapot: de sociale druk op mensen, en zeker op mensen met lagere inkomens is immens. Dat lossen we niet alleen op door de koopkracht van de laagste inkomens te verbeteren, maar ook door het debat over onze overconsumptie in de hele maatschappij te durven voeren.